فیلترها
نتایج جستجو برای «انواع درجات بهشت»: ۵ حدیث
رسول اللّه صلى الله عليه و آله:ـ فِي قَولِهِ تَعالى: «ثُمَّ أَوْرَثْنَا الْكِتَـبَ الَّذِينَ اصْطَفَيْنَا مِنْ عِبَادِنَا فَمِنْهُمْ ظَالِمٌ لِّنَفْسِهِ وَ مِنْهُم مُّقْتَصِدٌ وَ مِنْهُمْ سَابِقٌ بِالْخَيْرَ تِ» قالَ ـ: هؤُلاءِ كُلُّهُم بِمَنزِلةٍ واحِدَةٍ، وَكُلُّهُم فِي الجَنَّةِ. ۱
پيامبر خدا صلى الله عليه و آلهـ در باره اين سخن خداى متعال: «سپس اين كتاب را به آن بندگان خود كه برگزيده بوديم، به ميراث داديم. پس برخى از ايشان بر خود، ستمكارند و برخى از ايشان، ميانه روند و برخى از ايشان، در كارهاى نيك، پيش گام اند» ـ: همه ايشان، يك منزلت دارند و همگى شان در بهشت اند.
۱.سنن الترمذي: ج 5 ص 363 ح 3225، مسند ابن حنبل: ج 4 ص 157 ح 11745، مسند الطيالسي: ص 296 ح 2236، كلّها عن أبي سعيد، تاريخ بغداد: ج 12 ص 371 الرقم 6812 عن اُسامة بن زيد، تحف العقول: ص 425 عن الإمام الرضا عليه السلام، دعائم الإسلام: ج 1 ص 23 و ليس في الخمسة الأخيرة «هؤلاء كلّهم بمنزلةٍ واحدة».
عنه صلى الله عليه و آله:ـ فِي قَولِهِ عز و جل: «فَمِنْهُمْ ظَالِمٌ لِّنَفْسِهِ وَ مِنْهُم مُّقْتَصِدٌ وَ مِنْهُمْ سَابِقٌ بِالْخَيْرَ تِ» قالَ ـ: اَلسّابِقُ وَالمُقتَصِدُ يَدخُلانِ الجَنَّةَ بِغَيرِ حِسابٍ، وَالظَّالِمُ لِنَفسِهِ يُحاسَبُ حِسابا يَسِيرا ثُمَّ يَدخُلُ الجَنَّةَ. ۱
پيامبر خدا صلى الله عليه و آلهـ در باره اين سخن خداى عز و جل: «پس برخى از ايشان بر خود، ستمكارند و برخى از ايشان، ميانه رو و برخى از ايشان، در كارهاى نيك، پيش گام اند» ـ: پيش گام و ميانه رو، بدون حسابرسى به بهشت مى روند؛ ولى ستمكار بر خويش، مختصرى حسابرسى مى شود و سپس به بهشت مى رود.
۱.المستدرك على الصحيحين: ج 2 ص 462 ح 3592، البعث والنشور: ص 83 ح 58 كلاهما عن أبي الدرداء، كنز العمّال: ج 2 ص 487 ح 4567.
عنه صلى الله عليه و آله:يُبعَثُ النّاسُ ثَلاثَةَ أَصنافٍ، وَذَلِكَ قَولُهُ تَعالى: «فَمِنْهُمْ ظَالِمٌ لِّنَفْسِهِ وَ مِنْهُم مُّقْتَصِدٌ وَ مِنْهُمْ سَابِقٌ بِالْخَيْرَ تِ» ، فَالسّابِقُ بِالخَيراتِ يَدخُلُ الجَنَّةَ بِغَيرِ حِسابٍ، وَالمُقتَصِدُ يُحاسَبُ حِسابا يَسِيرا، وَالظّالِمُ لِنَفسِهِ يَدخُلُ الجَنَّةَ بِرَحمَةِ اللّهِ عز و جل. ۱
پيامبر خدا صلى الله عليه و آله:مردم در سه گروه، برانگيخته مى شوند و اين، سخن خداى متعال است، آن جا كه مى فرمايد: «پس برخى از ايشان بر خود، ستمكارند و برخى از ايشان، ميانه رو و برخى از ايشان، در كارهاى نيك، پيش گام اند» . پيش گام در كارهاى نيك، بدون حسابرسى به بهشت مى رود. ميانه رو، مختصرى حسابرسى مى شود و ستمكار بر خويش، با لطف خداى عز و جل به بهشت مى رود.
۱.الفردوس: ج 5 ص 466 ح 8774 عن حذيفة، كنز العمّال: ج 2 ص 486 ح 4566.
مسند ابن حنبل عن أبي الدَّرداء:سَمِعتُ رَسُولَ اللّهِ صلى الله عليه و آله يَقُولُ: قالَ اللّهُ عز و جل: «ثُمَّ أَوْرَثْنَا الْكِتَـبَ الَّذِينَ اصْطَفَيْنَا مِنْ عِبَادِنَا فَمِنْهُمْ ظَالِمٌ لِّنَفْسِهِ وَ مِنْهُم مُّقْتَصِدٌ وَ مِنْهُمْ سَابِقٌ بِالْخَيْرَ تِ بِإِذْنِ اللَّهِ» ، فَأَمّا الَّذِينَ سَبَقُوا بِالخَيراتِ فَأُولئِكَ الَّذِينَ يَدخُلُونَ الجَنَّةَ بِغَيرِ حِسابٍ، وَأَمّا الَّذِينَ اقتَصَدُوا فَأُولئكَ يُحاسَبُونَ حِسابا يَسِيرا، وَأَمّا الَّذِينَ ظَلَمُوا أَنفُسَهُم فَأُولئكَ الَّذِينَ يُحبَسُونَ فِي طُولِ المَحشَرِ، ثُمَّ هُمُ الَّذِينَ تَلافاهُمُ اللّهُ بِرَحمَتِهِ، فَهُمُ الَّذِينَ يَقُولُونَ: «الْحَمْدُ لِلَّهِ الَّذِى أَذْهَبَ عَنَّا الْحَزَنَ إِنَّ رَبَّنَا لَغَفُورٌ
مسند ابن حنبلـ به نقل از ابو درداء ـ: از پيامبر خدا صلى الله عليه و آله شنيدم كه مى فرمايد: «خداى عز و جل فرموده است: «سپس اين كتاب را به آن بندگان خود كه برگزيده بوديم، به ميراث داديم. پس برخى از ايشان بر خود، ستمكارند و برخى از ايشان، ميانه روند و برخى از ايشان، در كارهاى نيك، به خواست خدا پيش گام اند» . كسانى كه در كارهاى نيك پيشى گرفته اند، بدون حسابرسى وارد بهشت مى شوند. كسانى كه ميانه رو بوده اند، مختصرى حسابرسى مى شوند و كسانى كه به خود ستم كرده اند، در تمام مدّت محشر، نگه داشته مى شوند و سپس خداوند به لطف خويش با آنان رفتار مى كند [و آنان را به بهشت مى برد]. اينان هستند كه مى گويند: «ستايش، خدايى را كه اندوه از ما زدود. به راستى كه پروردگار ما، آمرزگار و حق شناس است» .
تفسير فرات عن أبي الدّرداء:سَمِعتُ رَسُولَ اللّهِ صلى الله عليه و آله تَلا هذِهِ الآيَةَ: «ثُمَّ أَوْرَثْنَا الْكِتَـبَ الَّذِينَ اصْطَفَيْنَا مِنْ عِبَادِنَا فَمِنْهُمْ ظَالِمٌ لِّنَفْسِه وَ مِنْهُم مُّقْتَصِدٌ وَ مِنْهُمْ سَابِقٌ بِالْخَيْرَ تِ بِإِذْنِ اللَّهِ ذَ لِكَ هُوَ الْفَضْلُ الْكَبِيرُ * جَنَّـتُ عَدْنٍ» فَقالَ رَسُولُ اللّهِ صلى الله عليه و آله: اَلسّابِقُ يَدخُلُ الجَنَّةَ بغَيرِ حِسابٍ، وَالمُقتَصِدُ يُحاسَبُ حِسابا يَسِيرا، وَالظّالِمُ لِنَفسِهِ يُحبَسُ فِي يَومٍ مِقدارُهُ خَمسِينَ أَلفَ سَنَةٍ، حَتّى يَدخُلَ الحُزنُ فِي جَوفِهِ، ثُمَّ يَرحَمُهُ فَيُدخِلُهُ الجَنَّةَ. ۱
تفسير فراتـ به نقل از ابو درداء ـ: از پيامبر خدا صلى الله عليه و آله شنيدم كه اين آيه را تلاوت كرد: «سپس اين كتاب را به آن بندگان خود كه برگزيده بوديم، به ميراث داديم. پس برخى از ايشان بر خود، ستمكارند و برخى از ايشان، ميانه روند و برخى از ايشان، در كارهاى نيك، به خواست خدا پيش گام اند. اين است فضل بزرگ. بهشت هاى عدن» و آن گاه فرمود: «پيش گام، بدون حسابرسى به بهشت مى رود. از ميانه رو، اندكى حسابرسى مى شود و ستمكار بر خويش را يك روز ـ كه مقدارش پنجاه هزار سال است ـ نگه مى دارند، تا جايى كه اندوه، وجودش را فرا مى گيرد. سپس خداوند بر او رحم مى آورد و او را به بهشت مى برد».
۱.تفسير فرات: ص 350 ح 477، بحار الأنوار: ج 7 ص 199 ح 75.