پيامبر خدا صلى الله عليه و آله:بدخويى، گناهى نابخشودنى است.

پيامبر خدا صلى الله عليه و آله ـ وقتى به ايشان گفته شد كه فلان زن، روزها را روزه مى گيرد و شبها را به عبادت مى گذراند؛ امّا بداخلاق است و همسايگانش را با زبان خود مى آزارد ـ:خيرى در آن زن نيست. او اهل دوزخ است.

پيامبر خدا صلى الله عليه و آله:پهلوانى، به زمين زدن حريف نيست؛ بلكه پهلوان كسى است كه در هنگام خشم، خويشتندار باشد.

پيامبر خدا صلى الله عليه و آله ـ در پاسخ به مردى كه از آن حضرت، اندرزى خواست ـ:«خشمگين مشو». آن مرد مى گويد: من در سخن پيامبر خدا انديشه كردم. ديدم كه خشم، فراهم آورنده همه بديهاست.

پيامبر خدا صلى الله عليه و آله:دوستى خدا براى آن كه خشمگين شود و آن گاه بردبارى كند، قطعى است.

امام صادق عليه السلام:همانا مؤمن كسى است كه هرگاه خشمگين شود، خشمش او را از جاده حق بيرون نمى بَرد و هرگاه خشنود شود، خشنودى اش [از كسى]، او را به باطل نمى كشانَد و كسى است كه چون قدرت پيدا كند، بيشتر از آنچه حقّ اوست، نمى گيرد.

امام صادق عليه السلام:خشم، كليد همه بديهاست.

مسيح عليه السلام ـ در پاسخ به سؤال از ريشه خشم ـ:خود بزرگْ بينى و گردنفرازى و حقير شمردن مردم [ريشه خشم] است.

امام على عليه السلام:هر كه مى خواهد ايّام عمر خود را آزاد زندگى كند، طمع را در دل خويش جاى ندهد.

امام على عليه السلام:چه زيبنده است كه انسان، آنچه را شايسته نيست، نخواهد!

امام على عليه السلامـ در پاسخ به اين پرسش كه: آزمندى چيست؟ ـ: به دست آوردن كم، با از دست دادن زياد است.

امام باقر عليه السلام:حكايت آزمند به دنيا، حكايت كِرم ابريشم است. هرچه بيشتر ابريشم بر خود مى تند، با بيرون آمدن از پيله بيشتر فاصله مى گيرد تا آنكه سرانجام، از غصّه مى ميرد.

امام صادق عليه السلام:چه زشت است براى مؤمن كه خواسته اى خواركننده داشته باشد!

پيامبر خدا صلى الله عليه و آله:از تكبّر بپرهيزيد؛ زيرا گاهى با پوشيدن ردايى هم به انسان، غرور دست مى دهد.

امام على عليه السلام:از كارى كه خدا با ابليس كرد، درس بگيريد؛ چه، كار دراز مدت و كوششهاى توانفرساى او را به سبب لحظه اى تكبّر، باطل ساخت. او شش هزار سال خدا را پرستش كرده بود كه معلوم نيست آيا از سالهاى دنياست يا از سالهاى آخرت.

پيامبر خدا صلى الله عليه و آله:اى پسر مسعود! از آنان مباش كه بر مردم سخت مى گيرند و بر خود، آسان. خداى تعالى مى فرمايد: «چرا چيزى را مى گوييد كه بدان عمل نمى كنيد؟!».

امام على عليه السلام:نفرين خدا بر كسانى كه به خوبى فرمان مى دهند و خود، آن را فرو مى گذارند، و بر كسانى كه از زشتى باز مى دارند و خود، مرتكب آن مى شوند!

امام صادق عليه السلام:از آنان مباش كه براى بندگان، نگران كيفر گناهانشان هستند؛ امّا خويشتن را از كيفر گناهان خويش، ايمن مى شمارند؛ زيرا خداى عز و جل بهشت خود را به نيرنگ نمى دهد و جز با فرمانبرىِ خداوند به آنچه نزد اوست، نتوان رسيد، إن شاء اللّه!

پيامبر خدا صلى الله عليه و آله:از افراط در دين بپرهيزيد؛ زيرا خداوند، آن را آسان قرار داده است. پس، از دين آنچه توانش را داريد، برگيريد [و بدان عمل كنيد]؛ چه اينكه خداوند، كار خوبْ امّا مستمر را، هرچند اندك باشد، دوست دارد.

پيامبر خدا صلى الله عليه و آله:خداوند، دوست دارد رخصتها و مباحاتش به جاى آورده شود، همان گونه كه دوست دارد واجباتش به جاى آورده شود.