امام على عليه السلامـ در نامه اى به شُرَيح بن حارث ـ: به من خبر رسيده كه خانه اى را به هشتاد دينار خريده اى و اين را مكتوب كرده اى و بر آن، گواه گرفته اى. اى شريح! بدان كه به زودى، كسى نزد تو مى آيد كه نوشته ات را نگاه نمى كند و از گواهت نمى پرسد، تا اين كه تو را از آن خانه يكسره بيرون برده و از همه چيز جدا كرده، به گورت بسپارد. پس ـ اى شريح ـ بنگر كه مبادا اين خانه را از مالِ ديگرى، خريده باشى، يا بهاى آن را از غيرِ حلال داده باشى كه در اين صورت، سراى دنيا و سراى آخرت را از دست داده اى. آگاه باش كه اگر هنگام خريد خانه نزد من آمده بودى، براى تو قباله اى مى نوشتم كه به خريد اين خانه با يك درهم ـ چه رسد كه بيشتر ـ رغبت نمى كردى و [آن]قباله اين است: «اين، خانه اى است كه بنده اى خوار،

تأويل الآيات الظاهرةـ به نقل از ابويحيى صنعانى ـ: امام صادق عليه السلام فرمود: پدرم (امام باقر عليه السلام) به من فرمود: على بن ابى طالب عليه السلام سوره قدر را خواند و حسن و حسين عليهم السلام نزدش بودند. حسين عليه السلام به ايشان گفت: پدر جان! اين سوره از دهان تو بسيار شيرين است. على عليه السلام به او فرمود: «اى فرزند پيامبر خدا و پسر من! من، چيزى درباره آن مى دانم كه تو نمى دانى. چون اين سوره نازل شد، جدّت پيامبر خدا به سوى من فرستاد و آن را بر من خواند. سپس بر شانه راستم زد و فرمود: اى برادر و وصّى من، و ولىّ امّتم پس از من، و دشمنِ دشمنان من تا روزى كه برانگيخته مى شوند! اين سوره، بعد از من، براى توست و بعد از تو هم براى فرزندان توست. برادرم جبرئيل عليه السلام، از ميان فرشتگان، حوادث