فیلترها
نتایج جستجو برای «ذی حجه»: ۷۵ حدیث
امام صادق عليه السلام:پدرم [امام باقر عليه السلام] فرمود كه على عليه السلام در باره [فرمان الهىِ] «خداوند را «در روزهايى معلوم» ياد كنيد ۴، فرمود: يعنى در دهه ذى حجّه، و در باره «روزهاى تعيين شده» ۵ فرمود: يعنى ايّام تشريق. ذى حجّه، «ايّام التشريق» مى گويند." data-tip="به روزهاى يازدهم و دوازدهم و سيزدهم ذى حجّه، «ايّام التشريق» مى گويند.">۶
۱.إشارة إلى الآية 28 من سورة الحجّ: «وَ يَذْكُرُواْ اسْمَ اللَّهِ فِى أَيَّامٍ مَّعْلُومَـتٍ».
۲.إشارة إلى الآية 203 من سورة البقرة: «وَاذْكُرُواْ اللَّهَ فِى أَيَّامٍ مَّعْدُودَ تٍ».
۳.تهذيب الأحكام: ج 5 ص 447 ح 1558، قرب الإسناد: ص 17 ح 55 كلاهما عن حمّاد بن عيسى، تفسير القمّي: ج 1 ص 71 كلاهما نحوه، بحار الأنوار: ج 99 ص 307 ح 12 وراجع معاني الأخبار: ص 297 ح 1 ـ 3.
۴.اشاره است به آيه 28 از سوره حج: «و نام خدا را در روزهايى معلوم. بياورند».
۵.اشاره است به آيه 203 از سوره بقره: «و خدا را در روزهايى معيّن ياد كنيد».
۶.به روزهاى يازدهم و دوازدهم و سيزدهم ذى حجّه، «ايّام التشريق» مى گويند.
عنه عليه السلامـ في قَولِ اللّهِ عز و جل: «وَاذْكُرُواْ اللَّهَ فِى أَيَّامٍ مَّعْدُودَ تٍ» ـ: هِيَ أيّامُ التَّشريقِ؛ كانوا إذا أقاموا بِمِنى بَعدَ النَّحرِ تَفاخَروا، فَقالَ الرَّجُلُ مِنهُم: كانَ أبي يَفعَلُ كَذا وكَذا، فَقالَ اللّهُ جَلَّ ثَناؤُهُ: «فَإِذَا أَفَضْتُم مِّنْ عَرَفَـتٍ [فَاذْكُرُواْ اللَّهَ عِندَ الْمَشْعَرِ الْحَرَامِ وَاذْكُرُوهُ كَمَا هَدَاكُمْ وَإِن كُنتُم مِّن قَبْلِهِ لَمِنَ الضَّالِّينَ * ثُمَّ أَفِيضُواْ مِنْ حَيْثُ أَفَاضَ النَّاسُ وَاسْتَغْفِرُواْ اللَّهَ إِنَّ اللَّهَ غَفُورٌ رَّحِيمٌ * فَإِذَا قَضَيْتُم مَّنَـسِكَكُمْ] ۱ فَاذْكُرُواْ اللَّهَ كَذِكْرِكُمْ ءَابَاءَكُمْ أَوْ أَشَدَّ ذِكْرًا» .
قالَ: وَالتَّكبيرُ: «اللّهُ أكبَرُ، اللّهُ أكبَرُ، لا إلهَ إلَا
امام صادق عليه السلامـ در باره اين سخن خداوند عز و جل: «و خدا را در روزهايى معيّن، ياد كنيد» ـ: مقصود، ايّام تشريق است. [مردم در جاهليت،] آن گاه كه پس از قربانى كردن، در مِنا مى ايستادند، بر يكديگر فخر مى فروختند. يكى از ايشان گفت: پدر من، چنين و چنان مى كرد. پس خداوند عز و جل فرمود: «پس چون از عرفات كوچ نموديد، خدا را در مشعر الحرام ياد كنيد، و يادش كنيد، چنان كه شما را كه پيش تر از بى راهان بوديد، فرا راه آورْد. پس، از همان جا كه [انبوه] مردم روانه مى شوند، شما نيز روانه شويد و از خداوند، آمرزش بخواهيد، كه خدا آمرزنده مهربان است. و چون آداب ويژه حجّ خود را به جاى آورديد، همان گونه كه پدران خود را به ياد مى آوريد، يا با ياد كردنى بيشتر، خدا را به ياد آوريد» . ۳
و خدا را به بزرگى ياد
مستطرفات السرائر عن الحلبي:سَأَلتُهُ [الإِمامَ الصّادِقَ عليه السلام] عَن قَولِ اللّهِ: «فَاذْكُرُواْ اللَّهَ كَذِكْرِكُمْ ءَابَاءَكُمْ أَوْ أَشَدَّ ذِكْرًا» ، قالَ عليه السلام: كانَ المُشرِكونَ يَفتَخِرونَ بِمِنى إذا كانَ أيّامُ التَّشريقِ، فَيَقولونَ: كانَ أبونا كَذا، وكانَ أبونا كَذا، فَيَذكُرونَ فَضلَهُم، فَقالَ: «فَاذْكُرُواْ اللَّهَ كَذِكْرِكُمْ ءَابَاءَكُمْ أَوْ أَشَدَّ ذِكْرًا» . ۱
مستطرفات السرائرـ به نقل از حلبى ـ: از ايشان (امام صادق عليه السلام) در باره اين سخن خداوند: «همان گونه كه پدران خود را به ياد مى آوريد، يا با ياد كردنى بيشتر، خدا را به ياد آوريد» پرسيدم. فرمود: «مشركان، در ايّام تشريق، در مِنا بر يكديگر مى نازيدند و مى گفتند: پدر ما چنين بود! پدر ما چنان بود! و از امتيازات آنان ياد مى كردند. پس خداوند فرمود: «همان گونه كه پدران خود را به ياد مى آوريد، يا با ياد كردنى بيشتر، خدا را به ياد آوريد» ».
۱.مستطرفات السرائر: ص 35 ح 50، بحار الأنوار: ج 99 ص 311 ح 32.
رسول اللّه صلى الله عليه و آله:ما مِن أيّامٍ أعظَمُ عِندَ اللّهِ ولا أحَبُّ إلَيهِ مِنَ العَمَلِ فيهِنَّ مِن هذِهِ الأَيّامِ العَشرِ، فَأَكثِروا فيهِنَّ مِنَ التَّهليلِ وَالتَّكبيرِ وَالتَّحميدِ. ۱
پيامبر خدا صلى الله عليه و آله:هيچ ايّامى نزد خدا باعظمت تر، و عمل كردن در آنها نزد او محبوب تر از اين ده روز نيست. پس، در اين روزها خداوند را به يگانگى و بزرگى و ستودگى، بسيار ياد كنيد.
۱.مسند ابن حنبل: ج 2 ص 365 ح 5447، شُعب الإيمان: ج 3 ص 354 ح 3750 وح 3751 وكلّها عن ابن عمر، المعجم الصغير: ج 2 ص 45 عن ابن عبّاس نحوه، كنزالعمّال: ج 12 ص 318 ح 35192.
عنه صلى الله عليه و آله:ما مِن أيّامٍ أفضَلُ عِندَ اللّهِ، ولَا العَمَلُ فيهِنَّ أحَبُّ إلَى اللّهِ عز و جل مِن هذِهِ الأَيّامِ العَشرِ، فَأَكثِروا فيهِنَّ مِنَ التَّهليلِ وَالتَّكبيرِ وذِكرِ اللّهِ؛ فَإِنَّها أيّامُ التَّهليلِ وَالتَّكبيرِ وذِكرِ اللّهِ، وإنَّ صِيامَ يَومٍ منها يَعدِلُ بِصِيامِ سَنَةٍ، وَالعَمَلَ فيهِنَّ يُضاعَفُ سَبعَمِئَةِ ضِعفٍ. ۱
پيامبر خدا صلى الله عليه و آله:هيچ ايّامى نزد خدا برتر، و عمل كردن در آنها نزد خداوند عز و جلمحبوب تر از اين ده روز نيست. پس، در اين روزها خدا را به يگانگى و بزرگى، فراوان ياد كنيد و نام او را بسيار ببريد؛ چرا كه اين روزها، روزهاى تهليل و تكبير و ذكر خداست. روزه يك روز از اين ده روز، با روزه يك سال، برابرى مى كند و عمل در اين روزها هفتصد برابر مى شود.
۱.شُعب الإيمان: ج 3 ص 356 ح 3758 عن ابن عبّاس، كنزالعمّال: ج 12 ص 318 ح 35194.
الإمام عليّ عليه السلامـ في يَومِ النَّحرِ ـ: إنَّ هذا يَومٌ حُرمَتُهُ عَظيمَةٌ، وبَرَكَتُهُ مَأمولَةٌ، وَالمَغفِرَةُ فيهِ مَرجُوَّةٌ، فَأَكثِروا ذِكرَ اللّهِ تعالى، وَاستَغفِروهُ وتوبوا إلَيهِ، إنَّهُ هُوَ التَّوّابُ الرَّحيمُ. ۱
امام على عليه السلامـ در روز قربان ـ: امروز، روزى محترم و بابركت است و در اين روز، به آمرزش اميد مى رود. پس خداى متعال را بسيار ياد كنيد و از او آمرزش بطلبيد و به درگاهش توبه كنيد، كه او آمرزگار و مهربان است.
۱.كتاب من لا يحضره الفقيه: ج 1 ص 520 ح 1484، مصباح المتهجّد: ص 664 ح 730 عن جندب وفيه «وتعرّضوا لثوابه بالتوبة والإنابة والخضوع.» بدل «واستغفروه وتوبوا إليه إنّه هوالتوّاب الرحيم»، بحار الأنوار: ج 91 ص 100 ح 4.
مجموعة نفيسة (مسارّ الشيعة):وفِي الخامِسِ وَالعِشرينَ مِنهُ [أي مِن ذِي الحِجَّةِ]نَزَلَ في أميرِ المُؤمِنينَ وفاطِمَةَ وَالحَسَنِ وَالحُسَينِ عليهم السلام «هَلْ أَتَى عَلَى الْاءِنسَـنِ» . ۱
مجموعة نفيسة (مسارّ الشيعة):در بيست و پنجم ذى حجّه، سوره «هَلْ أَتَى عَلَى الْاءِنسَـنِ» در حقّ امير مؤمنان، فاطمه، حسن و حسين عليهم السلام نازل شد.
۱.مجموعة نفيسة: ص 59 (مسارّ الشيعة)، العدد القويّة: ص 315.
الكافي عن إبراهيم بن عمر اليماني عن أبي عبد اللّه عليه السلام:أنَّهُ سُئِلَ عَن رَجُلٍ خَرَجَ في أشهُرِ الحَجِّ مُعتَمِرا ثُمَّ رَجَعَ إلى بِلادِهِ. قالَ: لا بَأسَ، وإن حَجَّ في عامِهِ ذلِكَ وأفرَدَ الحَجَّ فَلَيسَ عَلَيهِ دَمٌ؛ فَإِنَّ الحُسَينَ بنَ عَلِيٍّ عليه السلام خَرَجَ قَبلَ التَّروِيَةِ ۱ بِيَومٍ إلَى العِراقِ وقَد كانَ دَخَلَ مُعتَمِرا. ۲
الكافىـ به نقل از ابراهيم بن عمر يمانى ـ: از امام صادق عليه السلام پرسيدند: مردى در ماه هاى حج (شوال، ذى قعده و ذى حجّه) به عمره آمد و سپس به شهر خود باز گشت.
فرمود: «اشكال ندارد و اگر در همان سال حج بگزارد كه حجّ اِفراد (بدون عمره) مى شود، قربانى لازم ندارد؛ چه، حسين بن على عليه السلام يك روز پيش از تَرويه ذى حجّه است و حاجيان در آن روز، آب و توشه خود را براى ماندن در مِنا و عرفات برمى دارند." data-tip="تَروِيَه، روز هشتم ذى حجّه است و حاجيان در آن روز، آب و توشه خود را براى ماندن در مِنا و عرفات برمى دارند.">۳ از مكّه به سوى عراق بيرون آمد، در حالى كه براى عمره به مكّه آمده بود».
۱.يوم التَّروِيَةِ: هو اليوم الثامن من ذي الحِجّة، سمّي به لأنّهم كانوا يرتوون فيه من الماء لما بعده (النهاية: ج 2 ص 280 «روى»).
۲.الكافي: ج 4 ص 535 ح 3، تهذيب الأحكام: ج 5 ص 436 ح (1516) 162، بحار الأنوار: ج 57 ص 85 ح 14.
۳.تَروِيَه، روز هشتم ذى حجّه است و حاجيان در آن روز، آب و توشه خود را براى ماندن در مِنا و عرفات برمى دارند.
الكافي عن معاوية بن عمّار:قُلتُ لِأَبي عَبدِ اللّهِ عليه السلام: مِن أينَ افتَرَقَ المُتَمَتِّعُ وَالمُعتَمِرُ؟ فَقالَ: إنَّ المُتَمَتِّعَ مُرتَبِطٌ بِالحَجِّ، وَالمُعتَمِرَ إذا فَرَغَ مِنها ذَهَبَ حَيثُ شاءَ، وقَدِ اعتَمَرَ الحُسَينُ بنُ عَلِيٍّ عليه السلام في ذِي الحِجَّةِ ثُمَّ راحَ يَومَ التَّروِيَةِ إلَى العِراقِ وَالنّاسُ يَروحونَ إلى مِنىً، ولا بَأسَ بِالعُمرَةِ في ذِي الحِجَّةِ لِمَن لا يُريدُ الحَجَّ. ۱
الكافىـ به نقل از معاوية بن عمّار ـ: به امام صادق عليه السلام گفتم: چگونه ميان [عمره]تمتّع و مفرده فرق بگذارم؟
فرمود: «عمره تمتّع به حج مرتبط است [و عمره گزار تا زمان حج بايد در مكّه بماند]؛ ولى عمره مفرده چون تمام شد، عمره گزار مى تواند به هر كجا برود و حسين بن على عليه السلام در ذى حجّه، عمره گزارد و سپس، روز تَرويه به سوى عراق رفت، در حالى كه مردم به سوى مِنا مى رفتند و عمره [ى مفرده] در ذى حجّه (ماه حج) براى كسى كه اراده حج ندارد، اشكالى ندارد».
۱.الكافي: ج 4 ص 535 ح 4.
الأمالي للطوسي:رُوِيَ أنَّ أميرَ المُؤمِنينَ عليه السلام دَخَلَ بِفاطِمَةَ عليها السلام بَعدَ وفاةِ اُختِها رُقَيَّةَ زَوجَةِ عُثمانَ بِسِتَّةَ عَشَرَ يَوما، وذلِكَ بَعدَ رُجوعِهِ مِن بَدرٍ، وذلِكَ لِأَيّامٍ خَلَت مِن شَوّالٍ.
ورُوِيَ أنَّهُ دَخَلَ بِها يَومَ الثُّلاثاءِ لِسِتٍّ خَلَونَ مِن ذِي الحِجَّةِ. وَاللّهُ تَعالى أعلَمُ. ۱
الأمالى، طوسى:روايت شده كه امير مؤمنان، فاطمه عليها السلام را شانزده روز پس از وفات خواهرش رقيّه، همسر عثمان، به خانه بُرد و اين، پس از بازگشت از جنگ بدر و سپرى شدن چند روز از ماه شوّال بود.
و روايت شده است كه او را سه شنبه، شش روز از ذى حجّه سپرى شده، به خانه برد، و خداوند متعال، داناتر است.
۱.الأمالي للطوسي: ص 43 ح 47، بشارة المصطفى: ص 267.
کلیدواژهها درآمد1 دانش نامه امام حسین علیه السلام در یک نگاهفضیلت ها و ویژگی های امام حسین علیه السلامازدواج +3 مورد دیگر
الدرّ المنثور:لَمّا كانَ يومُ غديرِ خُمٍّ ـ وَ هُوَ اليومُ الثّامن عشَرَ مِنْ ذي الحِجّةِ ـ قالَ النّبيُّ صلى الله عليه و آله: مَن كُنتُ مَولاهُ فعَلِيٌّ مَولاهُ، فأنْزَلَ اللّهُ: «اليَومَ أكْمَلْتُ لَكُمْ دِينَكُمْ» . ۱
الدرّ المنثور:چون روز غدير خم ـ كه هجدهم ذي حجّه است ـ فرارسيد پيامبر صلى الله عليه و آله فرمود: هر كه من مولاى اويم، پس على مولاى اوست. آن گاه خداوند اين آيه را فرو فرستاد: «امروز دينتان را براى شما كامل كردم».
۱.الدرّ المنثور: 3 / 19، انظر الدِين: باب 1319.
قال الله تعالي:وَ أنكِحُوا الأيامى مِنكُم وَ الصّالِحينَ مِن عِبادِكُم و إمائِكُم إن يَكونُوا فُقراءَ يُغنِهِمُ اللّهُ مِن فَضلِهِ وَاللّهُ واسِعٌ عَليمٌ ۱
۱.. نور، آيه 32.
رسول الله صلى الله عليه و آله:زَوِّجُوا أياماكُم، فَإنَّ اللّهَ يُحَسِّنَ لَهُم في أخلاقِهِم و يُوَسَّعُ لَهُم في أرزاقِهِمِ و يَزيدهُمُ في مُروّاتِهِم؛ ۱
پيامبر صلى الله عليه و آله:بى همسران خود را همسر دهيد؛ كه خداوند اخلاق آنان را نيكو و روزيشان را فراخ مى كند و بر جوانمردى آنها مى افزايد.
۱.. بحار الأنوار، ج 103، ص 222.
الامام صادق عليه السلام:مَن زَوَّجَ أعزَبا كانَ مِمَّن يَنظُرُ اللّهُ إلَيهِ يَومَ القِيامَةِ؛ ۱
امام صادق عليه السلام:هر كس بى زنى را همسر دهد از جمله كسانى است كه خداوند در روز قيامت به او نظر مى افكند.
۱.. الكافى، ج 5، ص 331.
الامام صادق عليه السلام:لَولا أنَّ اللّهَ خَلَقَ أميرَ المُؤمِنينَ لِفاطِمَةَ ما كانَ لَها كُفوٌ عَلَى ظَهرِ الأرضِ؛ ۱
امام صادق عليه السلام:اگر خداوند اميرمؤمنان را براى فاطمه نمى آفريد، در زمين همتايى براى او نبود.
۱.. همان، ج 1، ص 461.
الامام صادق عليه السلام:قالَ لي أبي: يا جَعفَرُ أوقِفْ لِي مِن مالي كَذا و كَذا، النَّوادِبُ تَندُبُني عَشرَ سِنينَ بِمِنى أيّامَ مِنى؛ ۱
امام صادق عليه السلام:پدرم به من فرمود: اى جعفر! فلان مقدار از دارايى ام را برايم وقف كن تا گريه كنندگان در مِنا و در ايّام مِنا ده سال بر من بگريند.
۱.. بحار الأنوار، ج 46، ص 220.
رسول الله صلى الله عليه و آله:ما مِن يَومٍ أكثَرَ أن يُعتِقَ اللّهُ فِيهِ عَبدَا مِنَ النّارِ مِن يَومِ عَرَفَةَ؛ ۱
پيامبر صلى الله عليه و آله:خداوند در هيچ روزى به اندازه روز عرفه، بندگان را از آتش دوزخ نمى رهاند.
۱.. صحيح مسلم، ج 4، ص 107.
رسول الله صلى الله عليه و آله:إنَّ اللّهَ يُباهِي مَلائِكَتَهُ عَشِيَّةَ عَرَفةَ بِأهلِ عَرَفَةَ فَيَقولُ: اُنظُروا إلى عِبادي أتَوني شُعثا غُبرا؛ ۱
پيامبر صلى الله عليه و آله:خداوند در غروب عرفه نزد فرشتگانش به اهل عرفه مى بالد و مى گويد: «بندگانم را بنگريد! ژوليده و غبار آلود، نزد من آمده اند.»
۱.. مسند أحمد، ج 2، ص 224.
رسول الله صلى الله عليه و آله:أعظَمُ أهلِ عَرَفاتٍ جُرما مِنِ انصَرَفَ و هُوَ يَظُنُّ أنَّهُ لَن يُغفَرَ لَهُ؛ ۱
پيامبر صلى الله عليه و آله:گناه كارترين فرد در عرفات كسى است كه از آن جا باز گردد در حالى كه گمان مى برد آمرزيده نخواهد شد.
۱.. بحار الأنوار، ج 99، ص 248.
نمایش ۱ تا ۲۰ از ۷۵