التوحيدـ به سندش، از امام حسين، از امام على عليهماالسلام ـ: شنيدم كه پيامبر خدا مى فرمايد: «خداوند بزرگِ بِشْكوه مى فرمايد: هر كس به قضاى من راضى نباشد و به تقدير من ايمان نياورد، بايد خدايى جز من را بجويد». نيز پيامبر خدا فرمود: «در هر قضاى الهى، خير مؤمن، نهفته است».

الرسالة القشيرية:به امام حسين عليه السلام گفته شد: ابو ذر مى گويد: نادارى براى من، از توانگرى محبوب تر است و بيمارى، از تن درستى. فرمود: «خداى متعال، ابو ذر را رحمت كند؛ امّا من مى گويم: هر كس بر حُسنِ انتخاب خداوند اعتماد دارد، چيزى جز آنچه خداى متعال برايش برگزيده است، آرزو نمى كند».

الملهوفـ به نقل از امام حسين عليه السلام (از سخنان ايشان، هنگامى كه تصميم به عزيمت به عراق گرفت) ـ: رضايت خدا، رضايت ما اهل بيت است؛ بر بلايش صبر مى كنيم و او هم پاداش صابران را تمام و كمال، به ما مى دهد.

الإرشاد:از فَرَزدَق شاعر، روايت شده است كه گفت: در سال شصتم [هجرى]مادرم را به حج بردم. هنگامى كه شترش را مى راندم تا داخل حرم شوم، حسين بن على عليه السلام را ديدم كه در حال بيرون رفتن از مكّه بود. به من فرمود: «از مردم پشتِ سرت به من خبر ده». گفتم: از شخص آگاهى پرسيدى. دل هاى مردم با تو و شمشيرهايشان، بر ضدّ توست و قضا از آسمان فرود مى آيد و خداوند، هر چه بخواهد، مى كند. امام عليه السلام فرمود: «راست گفتى. كار، از آنِ خداست و پروردگار ما، هر روز در كارى است. اگر قضاى الهى آن گونه كه دوست داريم، فرود آيد، خداوند را بر نعمت هايش مى ستاييم و از او در سپاس گزارى يارى گرفته مى شود و اگر قضاى الهى از رسيدن به آرزويمان مانع شد، آن كه نيّتش حق و درونش پرهيزگارى باشد، دور نمى افتد».

مهج الدعواتـ از امام حسين عليه السلام (از آنچه در قنوتش مى گفت) ـ: خدايا! من با همه اينها به تو پناهنده مى شوم و به چاره جويى و نيروى تو پناه مى برم، و به حكم تو ـ كه با علم خود، آن را به سوى من رانده اى ـ خشنودم و به هر جا روانه ام كنى، مى روم. هر چه تو قصد كرده اى، قصد مى كنم و در آنچه تو را از من راضى مى كند، از جانم دريغ نمى كنم؛ چرا كه تو مرا بدان راضى داشته اى.

الفتوحـ از امام حسين عليه السلام (در آنچه به خواهرش زينب عليهاالسلام هنگام فرود آمدن به كربلا فرمود) ـ: اى خواهر! به تسليت الهى، تسلاّ بگير و به قضاى الهى، راضى باش، كه ساكنان آسمان ها فنا مى شوند و زمينيان مى ميرند و هيچ آفريده اى باقى نمى ماند و هر چيزى هلاك مى شود، جز ذات خدا. حكم، از آنِ اوست و به سوى او باز مى گرديد و محمّد صلى الله عليه و آله، الگوى من و تو و هر مرد و زن مسلمان است.

مقتل الحسين عليه السلام، خوارزمىـ به نقل از شافعى ـ: پسرى از امام حسين عليه السلام درگذشت؛ امّا اندوهى در او ديده نشد. از اين رو، ايشان مورد عتاب قرار گرفت. امام عليه السلام فرمود: «ما خاندانى هستيم كه از خداى عز و جل مى طلبيم و به ما عطا مى كند؛ امّا اگر چيزى بخواهد كه او دوست دارد و ما آن را خوش نداريم، رضايت مى دهيم».

امام على عليه السلام:ايمان بر چهار ركن استوار است: توكّل به خدا، واگذاشتن كارها به خدا، گردن نهادن به فرمان خدا، و راضى بودن به قضاى خدا.

امام على عليه السلام:سه چيز است كه هر كس داشته باشد خير دنيا و آخرت روزيش شده است. آن سه چيز عبارتند از: راضى بودن به قضاى الهى، صبر كردن بر بلا و گرفتارى، و شكر كردن در هنگام آسايش و رفاه.

امام زين العابدين عليه السلام:راضى بودن به قضاى ناخوشايند [خدا] از بالاترين درجات يقين است.

امام على عليه السلام:ايمان چهار ركن دارد: توكّل برخدا، واگذارى كار به خدا، راضى بودن به قضاى خدا و تسليم بودن در برابر فرمان خداوند عزّوجلّ.

امام على عليه السلام:ايمان بر چهار ركن استوار است: توكّل به خدا، وا گذاشتن كارها به خدا، گردن نهادن به فرمان خدا، و راضى بودن به قضاى خدا.