امام هادى عليه السلام:سرزنش كردن بهتر است از كينه به دل گرفتن.

امام صادق عليه السلام:چون روز قيامت شود، آوازدهنده اى بانگ بر آورد كه: كجايند كسانى كه از دوستان من روى گرداندند (آنها را از حقوقشان محروم ساختند، يا آنان را ريشخند كردند)؟ پس، گروهى كه در چهره شان گوشتى وجود ندارد، برخيزند؛ گفته شود: اينان كسانى هستند كه مؤمنان را آزار دادند و با آنان دشمنى و عناد ورزيدند و به خاطر دينشان ايشان را سخت سرزنش كردند؛ آن گاه فرمان داده شود كه آنها را به دوزخ برند.

خضر عليه السلامـ در سفارش خود به موسى عليه السلام ـفرمود: اى پسر عمران! هيچ كس را به واسطه گناهىْ سرزنش مكن و بر گناه خويش گريه كن.

پيامبر خدا صلى الله عليه و آله:هر كس برادر خود را براى گناهى كه از آن توبه كرده است سرزنش كند، نميرد تا خود آن گناه را مرتكب شود.

پيامبر خدا صلى الله عليه و آله:هر كس زشتكارى و گناهى را فاش كند، مانند كسى است كه آن را انجام داده است و هر كه مؤمنى را به چيزى سرزنش كند، نميرد تا خود مرتكب آن شود.

پيامبر خدا صلى الله عليه و آله:هر گاه خدمتكار يكى از شمازنا داد، بايد او را حدّ بزند اما سرزنشش نكند.

پيامبر خدا صلى الله عليه و آله:اگر برادر مسلمانت عيبى از تو بداند و به آن تو را سرزنش كند، تو به واسطه عيب و گناهى كه از او مى دانى سرزنشش مكن تا براى تو پاداش باشد و بر او گناه.

امام باقر عليه السلام:هيچ انسانى نيست كه پيش روى مؤمنى از او بد گويد و طعنه زند، مگر اين كه به بدترين شكل بميرد و سزاوار است كه روى خير و سعادت را نبيند. ۳

امام صادق عليه السلام:هر كس مؤمنى را سرزنش كند، خداوند او را در دنيا و آخرت سرزنش كند.

امام صادق عليه السلام:از گرفتارى برادرت اظهار شادى مكن كه خداوند به او رحم مى كند و آن گرفتارى را به تو مى رساند. هر كس از گرفتارى و مصيبتى كه به برادرش رسيده است شاد شود، از دنيا نرود تا خود گرفتار آن شود.

امام على عليه السلام:زياده روى در سرزنش كردن، آتش لجاجت را شعله ور مى كند.