فیلترها
نتایج جستجو برای «لجاجت»: ۱۷ حدیث
رسول اللّه صلى الله عليه و آله:إيَّاكَ وَاللَّجاجَةَ؛ فَإنَّ أوَّلَها جَهلٌ، وآخِرَها نَدامةٌ. ۱
پيامبر خدا صلى الله عليه و آله:زنهار از لجاجت، كه آغازش جهالت و پايانش ندامت است!
۱.تحف العقول: ص 14، بحارالأنوار: ج 77 ص 67 ح 6.
عنه عليه السلام:اللَّجاجُ مَثارُ الحُروبِ. ۱
امام على عليه السلام:لجاجت، خيزشگاه جنگهاست.
۱.غرر الحكم: 406
عنه عليه السلام:إيّاكَ ومَذْمومَ اللَّجاجِ، فإنَّهُ يُثيرُ الحُروبَ. ۱
امام على عليه السلام:از لجاجت بيجا و نكوهيده بپرهيز كه آن جنگها بر مى افروزد.
۱.غرر الحكم: 2674.
الإمامُ عليٌّ عليه السلام:اللَّجاجةُ تَسُلُّ الرأيَ. ۱
امام على عليه السلام:لجاجت، رأى را از بين مى برد.
۱.نهج البلاغة: الحكمة 179.
عنه عليه السلامـ مِن كتابٍ كَتَبَهُ للأشتَرِ لَمّا وَلّاهُ على مِصرَ ـ: ثُمّ اختَرْ لِلحُكمِ بينَ الناسِ أفضَلَ رَعِيَّتِكَ في نَفسِكَ، ممَّن لا تَضيقُ بهِ الاُمورُ، ولا تُمَحِّكُهُ الخُصومُ، ولا يَتَمادى في الزَّلَّةِ، ولايَحصَرُ مِنَ الفَيءِ إلَى الحَقِّ إذا عَرَفَهُ، ولا تُشرِفُ نَفسُهُ على طَمَعٍ، ولا يَكتَفي بأدنى فَهمٍ دونَ أقصاهُ، وأوقَفَهُم في الشُّبُهاتِ، وآخَذَهُم بالحُجَجِ وأقَلَّهُم تَبَرُّما بمُراجَعَةِ الخَصمِ، وأصبَرَهُم على تَكشُّفِ الاُمورِ، وأصرَمَهُم عِند اتِّضاحِ الحُكمِ، مِمّن لا يَزدَهيهِ إطراءٌ، ولا يَستَميلُهُ إغراءٌ، واُولئكَ قَليلٌ، ثُمّ أكثِر تَعاهُدَ (تَعهُّدَ) قَضائهِ. ۱
امام على عليه السلامـ در فرمان استاندارى مصر به مالك اشتر ـنوشت: براى داورى ميان مردم، بهترين و برترين فردى را كه به نظرت مى رسد از ميان رعيت انتخاب كن؛ كسى كه كارها بر او تنگ نيايد [و از حل اختلافات در نماند] و [ستيزه گرى]طرفين دعوا او را به لجاجت و پافشارى در رأى خويش وا ندارد ۲، در لغزش فرو نرود و هر گاه حقيقت را شناخت [و به حكم نادرست خود پى برد]، از بازگشت به حق خوددارى نكند و خويشتن را در پرتگاه طمع ننشاند و به فهم سطحى قضايا بسنده نكند و دنبال فهم عميق و دقيق آنها باشد. در موارد شبهه ناك بيش از همه درنگ و احتياط كند و بيش از همه دنبال دليل و برهان باشد و از مراجعه داد خواهان كمتر به ستوه آيد و در كشف حقيقت دعاوى، از همه شكيباتر باشد و چون حقيقت روشن شد [در صدور حكم]، از هر كس ديگر
رسولُ اللّهِ صلى الله عليه و آله:إيّاكَ واللَّجاجَةَ؛ فإنّ أوَّلَهاجَهلٌ وآخِرَها نَدامَةٌ. ۱
پيامبر خدا صلى الله عليه و آله:زنهار از لجاجت؛ زيرا كه آغاز آن نادانى و فرجامش پشيمانى است.
۱.تحف العقول: 14.
الإمامُ عليٌّ عليه السلام:اللَّجاجَةُ تَسُلُّ الرّأيَ. ۱
امام على عليه السلام:لجاجت، انديشه را مى بَرد.
۱.نهج البلاغة: الحكمة 179.
عنه عليه السلام:اللَّجوجُ لا رأيَ لَهُ. ۱
امام على عليه السلام:لجوج را رأى و انديشه اى نيست.
۱.غرر الحكم: 887
عنه عليه السلام:اللَّجاجُ يُنتِجُ الحُروبَ ويُوغِرُ القُلوبَ. ۱
امام على عليه السلام:لجاجت، جنگها به بار مى آوردو دل ها را كينه ور مى سازد.
۱.غرر الحكم: 1718.
عنه عليه السلام:إيّاكَ أن تَطيحَ بكَ مَطِيَّةُ اللَّجاجِ. ۱
امام على عليه السلام:مبادا، مركب لجاجت تو را به هلاكت درافكند.
۱.بحار الأنوار: 77/208/1.
عنه عليه السلام:إيّاكَ أن تَجمَحَ بكَ مَطِيَّةُ اللَّجاجِ. ۱
امام على عليه السلام:زنهار كه مركب لجاجت، سركشانه تو را به سوى مهلكه ها بَرَد.
۱.نهج البلاغة: الكتاب 31.
عنه عليه السلام:اِحذَرِ اللَّجاجَ تَنْجُ مِن كَبوَتِهِ. ۱
امام على عليه السلام:از لجاجت حذر كن، تا از به زمين خوردن آن رهايى يابى.
۱.بحار الأنوار: 78/10/68
عنه عليه السلام:الإفراطُ فيالمَلامَةِ يَشُبُ نِيرانَ اللَّجاجَةِ. ۱
امام على عليه السلام:زياده روى در سرزنش كردن، آتش لجاجت را شعله ور مى كند.
۱.بحار الأنوار: 77/212/1.
عنه عليه السلام:خَيرُ الأخلاقِ أبعَدُها عَنِ اللَّجاجِ. ۱
امام على عليه السلام:بهترين خوى ها، دورترين آنها از لجاجت است.
۱.غرر الحكم: 4975.
عنه عليه السلام:مَن لَجَّ وتَمادى فهُو الرّاكِسُ الّذي رانَ اللّهُ على قَلبِهِ، وصارَت دائرَةُ السَّوءِ على رأسِهِ. ۱
امام على عليه السلام:آن كه لجاجت كند و بر لجاجت خويش پاى فشرد، همان بخت برگشته اى است كه خداوند بر دلش پرده [غفلت]زده و پيشامدهاى ناگوار بر فراز سرش قرار گرفته است.
۱.نهج البلاغة: الكتاب 58
عنه عليه السلام:إيّاكَ والعَجَلَةَ بالاُمورِ قَبلَ أوانِها، أوِالتَّسَقُّطَ (التَّساقُطَ ـ التَّثبُّطَ) فيها عِندَ إمكانِها، أوِ اللَّجاجَةَ فيها إذا تَنَكّرَت، أوِ الوَهنَ عَنها إذا استَوضَحَت، فضَعْ كُلَّ أمرٍ مَوضِعَهُ. ۱
امام على عليه السلام:بپرهيز از شتابزدگى در كارها پيش ازفرا رسيدن زمان آنها، يا كندى كردن در كارها به هنگام رسيدن زمان آنها، يا لجاجت در آنها هرگاه مبهم و ناشناخته باشند و يا سستى كردن در آنها هرگاه روشن و آشكار باشند. بنابراين، هر چيزى را در جايگاه خودش بگذار.
۱.نهج البلاغة: الكتاب 53.