المعجم الكبيرـ به نقل از اُمّ سلمه ـ: گفتم: اى پيامبر خدا! مرا از اين سخن خداوند، آگاه فرما: «وَ حُورٌ عِينٌ» . فرمود: «سيه چشمانى هستند سيمين بر، درشت چشم، موبور مانند پر عقاب». گفتم: اى پيامبر خدا! مرا از اين سخن او آگاه فرما: «گويى مرواريدى نهفته اند» . فرمود: «به شفافيّت دُر در صدف اند كه هيچ دستى به آنها نرسيده است». گفتم: اى پيامبر خدا! مرا از اين سخن او آگاه فرما: «در آن جا زنانى خوب و نيكويند» . فرمود: «خوب در اخلاق و نيكو در رخسارند». گفتم: اى پيامبر خدا! مرا از اين سخن او آگاه فرما: «گويى تخم مرغ زير پَرند» . فرمود: «نازكى آنها، به نازكى پوستى است كه در زير پوسته تخم مرغ مى بينى؛ يعنى همان پوست نازكى كه بر روى سفيده تخم مرغ كشيده شده است». گفتم: اى پيامبر خدا!

تفسير القرطبى ـ به نقل از زيد بن اسلم ـ:چون آيه «كيست كه به خدا قرضى نيكو دهد» نازل شد، ابو دحداح گفت: پدر و مادرم به فدايت، اى پيامبر خدا! خدا از ما تقاضاى قرض مى كند، در صورتى كه او از قرض كردن، بى نياز است؟ فرمود: «آرى. مى خواهد از اين طريق. شما را به بهشت ببرد». ابو دحداح گفت: پس اگر من به پروردگارم قرض بدهم، در ازاى آن، بهشت را براى من و دخترم دحداحه، ضمانت مى كند؟ فرمود: «آرى». ابو دحداح گفت: پس دستت را به من بده. پيامبر خدا صلى الله عليه و آله دست خود را به او داد. ابو دحداح گفت: من دو باغ دارم: يكى در سافله (پايين دست مدينه) و ديگرى در عاليه (بالا دست مدينه) و به خدا سوگند كه جز اين دو، چيزى ندارم. اينها را هم به خداوند متعال، قرض دادم. پيامبر خدا صلى الله عليه و آله