امام صادق عليه السلام:از اندرزهاى خداى عز و جل به عيسى بن مريم عليه السلام اين بود كه: «. و نيز تو را ـ اى پسر مريمِ باكره پارسا ـ سفارش مى كنم در باره سَرور پيامبران و محبوبم از ميان آنان، يعنى احمد؛ همان صاحب آن اُشتر سرخ موى و چهره نورانى. كه كوثر و بزرگ ترين جايگاه را در بهشت هاى عدن دارد و در كمال ارجمندى زندگى مى كند و شهيد از دنيا مى رود. حوضى دارد كه وسيع تر از مكّه تا طلوعگاه خورشيد است. آب آن، از باده سر به مُهر است و در آن، ظرف هايى بلورين همانند ستارگان آسمان است. آبش شيرين و گواراست و در آن، از هر نوشيدنى و مزه هر ميوه بهشتى هست. هر كس جرعه اى از آن بنوشد، تا ابد تشنه نمى گردد.

امام على عليه السلام:پيامبر خدا صلى الله عليه و آله دست حسن و حسين را گرفت و فرمود: «هر كس مرا و اين دو را و پدر و مادر اين دو را دوست داشته باشد، روز قيامت با من در يك درجه خواهد بود».

پيامبر خدا صلى الله عليه و آله:هر كس على را در سراى دنيا دوست بدارد و از او اطاعت كند، فردا در كنار حوضِ من بر من وارد مى شود و در بهشت، هم درجه من است، و هر كس على را در سراى دنيا دشمن بدارد و نافرمانى اش كند، در روز قيامت، نه من او را مى بينم و نه او مرا مى بيند. او از برابر من ربوده مى شود و او را از سمت چپ به دوزخ مى برند.

پيامبر خدا صلى الله عليه و آله:در بهشت، سه درجه است و در دوزخ، سه دَرَك. بالاترين درجه بهشت، براى كسى است كه ما را قلبا دوست بدارد و با زبان و دستش يارى مان رساند. در درجه دوم، كسى است كه قلبا ما را دوست بدارد و با زبانش يارى مان رساند و در درجه سوم، كسى جاى دارد كه قلبا ما را دوست بدارد. در پايين ترين دَرَك دوزخ نيز كسى جاى دارد كه قلبا ما را دشمن بدارد و با زبان و دستش بر ضدّ ما كمك كند. در دَرَك دوم دوزخ، كسى است كه قلبا ما را دشمن بدارد و با زبانش بر ضدّ ما كمك كند و در دَرَك سوم دوزخ، كسى است كه قلبا ما را دشمن بدارد.

امام على عليه السلام:هر كس قلبا ما را دوست بدارد و با زبانش با ما باشد و با شمشيرش با دشمن ما بجنگد، در بهشت با ما هم درجه است.

امام على عليه السلام:هر كه قلبا ما را دوست بدارد و با زبانش يارى مان رساند، امّا با دستش همراه ما نجنگد، در بهشت با ماست؛ امّا پايين تر از درجه ما.

امام حسن عليه السلام:هر كه ما را قلبا دوست بدارد و با دست و زبانش يارى مان رساند، [در بهشت] با ما در يك غرفه است و هر كه ما را قلبا دوست بدارد و [تنها] با زبانش يارى مان رساند، يك درجه پايين تر از آن خواهد بود و هر كه ما را قلبا دوست بدارد و دست و زبانش را از ما دريغ بدارد، در بهشت خواهد بود.

پيامبر خدا صلى الله عليه و آله:هر كه دوست دارد مانند من زندگى كند و مانند من بميرد و به بهشت عدن ـ كه پروردگارم عز و جلبا دست خود، درخت هاى آن را كاشته است ـ وارد شود، بايد ولايت على بن ابى طالب و جانشينان او را بپذيرد؛ زيرا آنان، اوليا و پيشوايانِ پس از من هستند و خداوند، دانش و فهم مرا به ايشان عطا فرموده است، و آنان، خانواده من و از گوشت و خون من هستند و به خدا شكايت مى كنم از آن كسان امّتم كه بر ايشان ستم مى كنند. به خدا سوگند كه امّتم، آنان را مى كشند! خدا شفاعتم را به آنها نرساند!

پيامبر خدا صلى الله عليه و آله:هر كه خوش دارد كه چون من زندگى كند و چون من بميرد و در بهشتى كه پروردگارم آن را به من وعده داده است، وارد شود و به شاخه اى كه پروردگارم آن را با دستِ خود كاشته است، چنگ زند، بايد ولايت على بن ابى طالب و جانشينان او را بپذيرد؛ چرا كه آنان هيچ گاه شما را به گم راهى نمى كشانند و از راه راست، بيرون نمى برند. شما به ايشان ياد ندهيد؛ چرا كه آنها از شما داناترند.

پيامبر خدا صلى الله عليه و آله:هر كه مى خواهد چون زندگى من زندگى كند و مانند مردن من بميرد و در بهشت جاويدانى كه پروردگارم به من وعده داده است، سكنا گزيند، ولايت على بن ابى طالب را بپذيرد؛ چرا كه او هرگز شما را از راه به در نمى برد و هيچ گاه شما را در گم راهى نمى افكند.

پيامبر خدا صلى الله عليه و آله:هر كه دوست دارد چون من زندگى كند و چون من بميرد و در بهشت جاويدانى كه پروردگارم به من وعده داده و نهال هاى آن را با دست خودش نشانده است، سكنا گزيند، پيرو ولايت على بن ابى طالب باشد؛ چرا كه او هرگز شما را از راه من، بيرون نمى برد و هرگز شما را به گم راهى نمى كشاند.

پيامبر خدا صلى الله عليه و آله:خداوند عز و جل، هر يك از دوستان خود را ببيند كه در اطاعت از امامش و يك دلى با او مى كوشد، قطعا آن شخص در جايگاه برين [بهشتى]با ما خواهد بود.

پيامبر خدا صلى الله عليه و آله ـ به امام على عليه السلام ـ:اى على! هر كه مرا در زندگى ام يا پس از مرگم زيارت كند، يا تو را در زندگى ات يا پس از مرگت زيارت كند، يا دو پسرت را در زمان حياتشان يا پس از مرگشان زيارت كند، برايش ضمانت مى كنم كه در روز قيامت، او را از هراس ها و سختى هاى آن، نجات دهم و با خودم هم درجه اش گردانم.

امام على عليه السلام:اهل بهشت، به جايگاه هاى شيعيان ما، آن گونه مى نگرند كه انسان به ستارگان آسمان مى نگرد.

امام على عليه السلام:خداوند متعال به زمين نگريست و ما را برگزيد، و براى ما شيعيانى برگزيد كه ما را يارى مى رسانند و با شادى ما، شاد مى شوند و با اندوه ما، اندوهناك مى گردند و جان و مالشان را براى ما نثار مى كنند. آنان از ما هستند و به ما مراجعه مى كنند و در بهشت با مايند.

صحيح البخارى ـ به نقل از سهل بن سعد ـ:پيامبر خدا صلى الله عليه و آله فرمود: «من و سرپرست يتيم، در بهشت، اين گونه هستيم» و انگشت نشانه و ميانه اش را نشان داد و آن دو را اندكى از هم باز نگه داشت.

پيامبر خدا صلى الله عليه و آله:هر كه دارايى اش اندك و نانخورش بسيار و نمازش نيكو باشد و از مسلمانان، غيبت نكند، روز قيامت با من، همانند اين دو [انگشت در كنار هم]است.

پيامبر خدا صلى الله عليه و آله:گناهان بزرگ، نُه تايند: بزرگ ترينِ آنها شرك آوردن به خداست، و كشتن انسان مؤمن، و رباخوارى، و خوردن مال يتيم، و تهمت زدن به زنان پاك دامن، و گريختن از ميدان جنگ، و نافرمانى از پدر و مادر، و جادوگرى، و شكستن حرمت خانه خدا. هر كس خداوند را پاك از اين گناهان، ديدار كند، با من در بهشتى خواهد بود كه لنگه هاى درِ آن، از طلاست.

المستدرك على الصحيحين ـ به نقل از عُبَيد بن عُمَير، از پدرش ـ:مردى از پيامبر خدا صلى الله عليه و آله پرسيد و گفت: اى پيامبر خدا! گناهان بزرگ كدام اند؟ فرمود: «تعداد آنها نُه تاست: شرك به خدا، به ناحق كشتن انسان مؤمن، گريختن از ميدان جنگ، خوردن مال يتيم، رباخوارى، تهمت زدن به زن پاك دامن، نافرمانى از پدر و مادر مسلمان، شكستن حرمت بيت الحرام كه قبله زنده و مرده شماست». سپس فرمود: «هر كس در حالى از دنيا برود كه اين گناهان بزرگ را مرتكب نشده باشد و نماز را به جا آورده و زكات را پرداخته باشد، قطعا با پيامبر، در سرايى خواهد بود كه درهاى آن، لنگه هايش از طلاست».

پيامبر خدا صلى الله عليه و آله:هر كس عهده دار امرى از امور امّت من شود و باطنش نسبت به آنان نيكو باشد، خداوند متعال، هيبت او را در دل هايشان قرار مى دهد، و هر كس دست نيكى به سوى آنان بگشايد، محبّت آنان [به او]، روزى اش مى شود، و هر كس از تعدّى به اموال آنان، دست نگه دارد، خداوند عز و جل اموال او را نگه مى دارد، و هر كس دادِ ستم ديده را از ستمگر بستاند، در بهشت، هم نشين من خواهد بود، و كسى كه گذشتش زياد باشد، عمرش دراز مى شود، و هر كس دادگرى اش فراگير باشد، بر دشمنش يارى داده شود، و هر كس از خوارى گناه به عزّت طاعت در آيد، خداوند عز و جل او را بى هيچ انيسى، اُنس مى دهد و بى هيچ مالى كمك مى كند.