امام صادق عليه السلامـ به مفضّل بن عمر ـ: اى مفضّل! با «بسم اللّه الرحمن الرحيم» و [سوره] «قُلْ هُوَ اللَّهُ أَحَدٌ» ، خود را از [گزند] همه مردم، محفوظ بدار. آن را از سمت راست و سمت چپ و پيش رو و پشت سر و بالاى سر و پايين پايت [در شش جهت خود] بخوان، و هر گاه بر سلطان ستمگرى وارد شدى، با ديدن او، سه بار آن (سوره توحيد) را بخوان و با دست چپت بشمار و سپس انگشتانت را همچنان بسته نگه دار ۲ تا زمانى كه از نزد او خارج شوى.

امام حسين عليه السلامـ در نيايش ـ: بار خدايا! مرا در پناه و در دسته خودت قرار ده. با «به نام خدا»، شفا مى جويم. با «به نام خدا» بندگى مى جويم و بر خدا توكّل مى كنم و از او كمك مى طلبم، و از او در برابر هر ستمگرى كه ستم كند و هر بيدادگرى كه بيداد كند و هر كوبنده اى كه بكوبد و هر بازدارنده اى كه باز دارد، يارى مى جويم «كه خدا بهترين نگهدار است و او مهربان ترينِ مهربانان است» .

پيامبر خدا صلى الله عليه و آله:دانشمندان، امانتداران پيامبر براى بندگان خدايند، تا آن گاه كه با پادشاهان ـ در ستمگرى شان ـ در نياميزند. آن گاه كه چنين كنند، به پيامبران، خيانت كرده اند. پس، از آنان بر حذر باشيد و از آنان كناره بگيريد.

امام على عليه السلام:بدترينِ مردم نزد خداوند پيشواى ستمگرى است كه هم خود گمراه است و هم سبب گمراهى است؛ زيرا سنّت معمول را مى ميراند و بدعت متروك را زنده مى كند. شنيدم پيامبر خدا صلى الله عليه و آله مى فرمود: در روز قيامت پيشواى ستمگر آورده مى شود بى آن كه پشتيبان و عذرخواهى داشته باشد. پس، در آتش دوزخ افكنده مى شود و همچون سنگ آسيا در دوزخ به چرخش در مى آيد، سپس در قعر آن به بند كشيده مى شود.

امام على عليه السلام:آفت آبادانى، ستمگرىِ فرمانرواست.

امام على عليه السلام:آفت نيرومندى، ستمگرى و سركشى است.

امام صادق عليه السلام:سه چيز نفرت مى آورد: دورويى، ستمگرى و خودپسندى.

امام صادق عليه السلام:روزگارى خواهد آمد كه شهر قم و مردمان آن بر ديگر مردمان حجّت باشند. آن روزگار از زمان غيبت قائم عليه السلام ماست تا هنگام ظهورش. اگر چنين نبود زمين اهل خود را در كامش فرو مى برد. فرشتگان بلايا را از قم و مردم قم دور مى كنند. هيچ ستمگرى آهنگ بدى به آنان نمى كند مگر آن كه در هم شكننده ستمگران او را در هم مى شكند.

امام على عليه السلام:ستمگرى نديدم كه به ستمديده ماننده تر باشد مگر حسود؟ او جانى خسته دارد و دلى سرگشته و اندوهى پيوسته.

تنبيه الخواطر:پيامبر خدا صلى الله عليه و آله فرمود: شش گروهند كه بدون حسابرسى به سبب شش خصلت به دوزخ مى روند. عرض شد: يا رسول اللّه! درود خدا برتو، آنان كيستند؟ فرمود: فرمانروايان به سبب ستمگرى، عربها به سبب عصبيّت [قبيله اى و نژادى]، ملّاكان به سبب كبر، بازرگانان به سبب خيانت، روستائيان به سبب جهالت و نادانى و علما به سبب حسادت.

امام على عليه السلام:ستمگرى چون حسود نديدم، كه به ستمديده شبيه تر باشد: جانى سرگردان دارد و دلى بيقرار و اندوهى پيوسته.

پيامبر خدا صلى الله عليه و آله:هر كه به خاطر نيازى در برابر سلطان ستمگرى خضوع و كرنش كند، همدم او در آتش باشد.

پيامبر خدا صلى الله عليه و آله:هر كه به طمع چيزى، سلطان ستمگرى را مدح گويد و خود را در برابر او خوار و پست سازد، همنشين او در آتش خواهد بود.

امام على عليه السلام:بدترين مردم نزد خدا، پيشواى ستمگرى است كه خود گمراه است و موجب گمراهى ديگران مى شود، سنتى را كه به آن عمل مى شود مى ميراند و بدعتى را كه متروك گشته است، زنده مى كند.

پيامبر خدا صلى الله عليه و آله:از ستم كردن بپرهيزيد، كه آن دلهاى شما را ويران مى كند.

پيامبر خدا صلى الله عليه و آله:روز قيامت بنده خوشحال از حسنات خود وارد محشر مى شود. مردى مى آيد و مى گويد: پروردگارا! اين مرد به من ظلم كرده است. پس، از حسنات او برداشته و در حسنات آن مرد دادخواه گذاشته مى شود. به همين ترتيب افرادى كه در حق آنها ستم كرده است مى آيند تا جايى كه حتى يك حسنه براى او باقى نمى ماند. از آن پس اگر كسى بيايد و حق خود را از او بخواهد از گناهان آن مرد برداشته و به گناهان او افزوده مى شود. بدين سان همچنان داد مردم از او گرفته مى شود، تا آن كه به آتش درآيد.

پيامبر خدا صلى الله عليه و آله:از ظلم كردن بپرهيزيد كه آن، ظلمتهاى روز قيامت است.

امام على عليه السلام:ستم، پست ترين رذيلت است.

امام على عليه السلام:ستم، قدم را مى لغزاند، نعمتها را سلب مى كند و ملتها را به نابودى مى كشاند.