فیلترها
نتایج جستجو برای «پیری»: ۳۳ حدیث
تفسير القمّي عن الإمام الصادق عليه السلام: «وَاللَّهُ يُضَـعِفُ لِمَن يَشَاءُ» ۱ لِمَن أنفَقَ مالَهُ ابتِغاءَ مَرضاةِ اللّهِ. قالَ: فَمَن أنفَقَ مالَهُ ابتِغاءَ مَرضاةِ اللّهِ ثُمَّ امتَنَّ عَلى مَن تَصَدَّقَ عَلَيهِ، كانَ كَما قالَ اللّهُ: «أَيَوَدُّ أَحَدُكُمْ أَن تَكُونَ لَهُ جَنَّةٌ مِّن نَّخِيلٍ وَأَعْنَابٍ تَجْرِى مِن تَحْتِهَا الْأَنْهَـرُ لَهُ فِيهَا مِن كُلِّ الثَّمَرَ تِ وَأَصَابَهُ الْكِبَرُ وَلَهُ ذُرِّيَّةٌ ضُعَفَاءُ فَأَصَابَهَا إِعْصَارٌ فِيهِ نَارٌ فَاحْتَرَقَتْ» ۲ قالَ: الإِعصارُ: الرِّياحُ، فَمَنِ امتَنَّ عَلى مَن تَصَدَّقَ عَلَيهِ، كَمَن كانَ لَهُ جَنَّةٌ كَثيرَةُ الثِّمارِ، وهُوَ شَيخٌ ضَعيفٌ لَهُ أولادٌ صِغارٌ ضُعَفاءُ، فَتَجيءُ ريحٌ أو نارٌ فَتُحرِقُ ما لَهُ كُلَّهُ. ۳
تفسير القمّىـ به نقل از امام صادق عليه السلام ـ: [آيه] «خدا براى هر كه بخواهد، دو چندان مى كند» ، براى كسى است كه دارايى خود را به خاطر جلب خشنودى خدا انفاق كند. هر كس دارايى خود را در راه جلب خشنودى خدا انفاق كند و سپس بر كسى كه به او كمك كرده است، منّت گذارد، چنان است كه خداوند فرموده است: «آيا كسى از شما دوست دارد كه باغى از درخت خرما و انگور داشته باشد كه در آن، جوى ها روان اند و براى او در آن باغ، هر گونه ميوه اى هست و در حالى كه به او، پيرى رسيده و فرزندانى خردسال دارد، [ناگهان] اِعصارى آتشين بر آن بيفتد و [باغ، يكسر] بسوزد؟» . اِعصار، به معناى گردباد است.
پس، هر كه بر كسى كه به او صدقه داده است، منّت بگذارد، همانند كسى است كه باغى پُر ميوه دارد و خود، پيرى ناتوان است و فرزندانى
الإمام الباقر عليه السلام عن رسول اللّه صلى الله عليه و آلهـ فِي قَولِ اللّهِ تَبارَكَ وَتَعالَى: «طُوبَى لَهُمْ وَ حُسْنُ مَئابٍ» ۱ ـ: يَعنِي وَحُسنَ مَرجِعٍ، فَأَمّا طُوبى فَإِنَّها شَجَرَةٌ فِي الجَنَّةِ، ساقُها فِي دارِ مُحَمَّدٍ صلى الله عليه و آله، وَلَو أَنَّ طائِرا طارَ مِن ساقِها لَم يَبلُغ فَرعَها حَتَّى يَقتُلَهُ الهَرَمُ، عَلى كُلِّ وَرَقَةٍ مِنها مَلَكٌ يَذكُرُ اللّهَ، وَلَيسَ فِي الجَنَّةِ دارٌ إِلّا وَفِيها غُصنٌ مِن أَغصانِها، وَإِنَّ أَغصانَها لَتُرى مِن وَراءِ سُورِ الجَنَّةِ، تَحمِلُ لَهُم ما يَشاؤُونَ مِن حُلِيِّها وَحُلَلِها وَثِمارِها، لا يُؤخَذُ مِنها شَيءٌ إِلّا أَعادَهُ اللّهُ كَما كانَ، بِأَنَّهُم كَسَبُوا طَيِّبا وَأَنفَقُوا قَصدا، وَقَدَّمُوا فَضلاً فَقَد
امام باقر عليه السلام:پيامبر خدا صلى الله عليه و آله در باره اين سخن خداى بزرگ و والا: «طُوبَى لَهُمْ وَ حُسْنُ مَآبٍ» فرمود: يعنى: خوش بازگشتگاهى است! طوبا، درختى است در بهشت كه تنه آن، در خانه محمّد صلى الله عليه و آله است و اگر پرنده اى از روى تنه آن به پرواز در آيد، به شاخه آن نمى رسد تا از پيرى بميرد. بر هر برگى از آن، فرشته اى است كه ذكر خدا مى گويد. در بهشت، سرايى نيست، مگر اين كه شاخه اى از طوبا در آن است و شاخه هايش از پشت ديوار بهشت، ديده مى شوند. بر شاخه هاى طوبا، هر زيور و جامه و ميوه اى كه بخواهند، هست و هر چه از آنها برگرفته شود، خداوند، آن را به حال اوّلش باز مى گرداند و اين، پاداش بهشتيان است، از آن رو كه حلال به دست آوردند و به اعتدال خرج كردند و اضافى آن را بخشيدند، پس
الإمام عليّ عليه السلام:طُوبى شَجَرَةٌ فِي الجَنَّةِ، أَصلُها فِي دارِ النَّبِيِ مُحَمَّدٍ صلى الله عليه و آله، وَلَيسَ مِن مُؤمِنٍ إِلّا وَفِي دارِهِ غُصنٌ مِنها، لا يَخطُرُ عَلى قَلبِهِ شَهوَةُ شَيءٍ إِلّا أَتاهُ بِهِ ذَلِكَ، وَلَو أَنَّ راكِبا مُجِدّا سارَ فِي ظِلِّها مِئَةَ عامٍ ما خَرَجَ مِنهُ، وَلَو طارَ مِن أَسفَلِها غُرابٌ ما بَلَغَ أَعلاها حَتَّى يَسقُطَ هَرَما. أَلا فَفِي هَذا فَارغَبُوا. ۱
امام على عليه السلام:طوبا، درختى است در بهشت كه ريشه آن، در خانه پيامبر ما محمّد صلى الله عليه و آله است و هيچ مؤمنى نيست، مگر اين كه شاخه اى از آن درخت، در خانه اوست و دلش هر چيزى را هوس كند، آن درخت برايش مى آورد و اگر سوارى چابك، صد سال در سايه آن راه بپيمايد، از آن خارج نمى شود و اگر از پايين آن، كلاغى پرواز كند، به بلندايش نمى رسد تا آن كه از پيرى به زير افتد. هان! پس براى اين نعمت بكوشيد.
۱.الكافي: ج 2 ص 239 ح 30 عن أبي بصير عن الإمام الصادق عليه السلام، الأمالي للصدوق: ص 290 ح 323 عن أبي بصير عن الإمام الصادق عن آبائه عن الإمام عليّ عليهم السلام، الخصال: ص 483 ح 56، تفسير العيّاشي: ج 2 ص 213 ح 50 كلاهما عن أبي بصير عن الإمام الباقر عن الإمام عليّ عليهماالسلام، مشكاة الأنوار: ص 159 ح 402 كلّها نحوه، بحار الأنوار: ج 8 ص 117 ح 2.
المعجم الكبير عن ام سلمة:قُلتُ: يا رَسُولَ اللّهِ، أَخبِرنِي عَن قَولِ اللّهِ: «وَ حُورٌ عِينٌ» ۱؟ قالَ: حُورٌ بِيضٌ عِينٌ ضِخامُ العُيُونِ شُقرُ الجَرداء بِمَنزِلَةِ جَناحِ النُّسُورِ. قُلتُ: يا رَسُولَ اللّهِ، أَخبِرنِي عَن قَولِهِ: «كَأَنَّهُمْ لُؤْلُؤٌ مَّكْنُونٌ» ۲؟ قالَ: صَفاؤُهُنَّ صَفاءُ الدُّرِّ فِي الأَصدافِ الَّتِي لَم تَمَسَّهُ الأَيدِي.
قُلتُ: يا رَسُولَ اللّهِ، أَخبِرنِي عَن قَولِهِ: «فِيهِنَّ خَيْرَ تٌ حِسَانٌ» ؟ قالَ: خَيراتُ الأَخلاقِ، حِسانُ الوُجُوهِ. قُلتُ: يا رَسُولَ اللّهِ، أَخبِرنِي عَن قَولِهِ: «كَأَنَّهُنَّ بَيْضٌ مَّكْنُونٌ» ۳؟ قالَ: رِقَّتُهُنَّ كَرِقَّةِ الجِلدِ الَّذِي رَأَيتِ فِي داخِلِ البَيضَةِ مِمّا يَلِي القِشرَ وَهُوَ الغِرقِئُ.
قُلتُ: يا رَسُولَ
المعجم الكبيرـ به نقل از اُمّ سلمه ـ: گفتم: اى پيامبر خدا! مرا از اين سخن خداوند، آگاه فرما: «وَ حُورٌ عِينٌ» .
فرمود: «سيه چشمانى هستند سيمين بر، درشت چشم، موبور مانند پر عقاب».
گفتم: اى پيامبر خدا! مرا از اين سخن او آگاه فرما: «گويى مرواريدى نهفته اند» .
فرمود: «به شفافيّت دُر در صدف اند كه هيچ دستى به آنها نرسيده است».
گفتم: اى پيامبر خدا! مرا از اين سخن او آگاه فرما: «در آن جا زنانى خوب و نيكويند» .
فرمود: «خوب در اخلاق و نيكو در رخسارند».
گفتم: اى پيامبر خدا! مرا از اين سخن او آگاه فرما: «گويى تخم مرغ زير پَرند» .
فرمود: «نازكى آنها، به نازكى پوستى است كه در زير پوسته تخم مرغ مى بينى؛ يعنى همان پوست نازكى كه بر روى سفيده تخم مرغ كشيده شده است».
گفتم: اى پيامبر خدا!
۱.الواقعة: 22.
۲.الطور: 24.
۳.الصافّات: 49.
۴.الرَّمَص: هو البياض الذي تقطعه العين ويجتمع في زوايا الأجفان (لسان العرب: ج 7 ص 43 «رمص»).
۵.الشَّمَطْ: بياض شعر الرأس يخالط سواده (الصّحاح: ج 3 ص 1138 «شمط»).
۶.المعجم الكبير: ج 23 ص 367 ح 870، المعجم الأوسط: ج 3 ص 278 ح 3141، تفسير ابن كثير: ج 8 ص 10، الدرّ المنثور: ج 7 ص 720 نقلاً عن ابن جرير وابن مردويه نحوه، كنز العمّال: ج 2 ص 43 ح 3046.
پيامبر خدا صلى الله عليه و آله:بهشتيان، بدنى بى مو و صورتى بى مو و چشمانى سرمه كشيده دارند. جوانى شان از بين نمى رود و جامه هايشان فرسوده نمى شود.
عنه صلى الله عليه و آله:يَدخُلُ أهلُ الجَنَّةِ الجَنَّةَ جُردا، مُردا، مُكَحَّلينَ، أَبناءَ ثَلاثينَ أَو ثَلاثٍ وثَلاثينَ سَنَةً. ۱
پيامبر خدا صلى الله عليه و آله:بهشتيان در حالى وارد بهشت مى شوند كه بدن هايى بى مو و صورتى بى مو و چشمانى سرمه كشيده دارند و سنّ سى يا سى و سه سال دارند.
۱.سنن الترمذي: ج 4 ص 682 ح 2545، مسند ابن حنبل: ج 8 ص 258 ح 22167 و ص 237 ح 22085، تفسير الطبري: ج 12 الجزء 24 ص 32 والثلاثة الأخيرة نحوه وكلّها عن معاذ بن جبل، كنز العمّال: ج 14 ص 477 ح 39329.
سنن الترمذي عن أبي هريرة:قُلنا [لِرَسولِ اللّهِ صلى الله عليه و آله]: الجَنَّةُ ما بِناؤُها؟ قالَ صلى الله عليه و آله: لَبِنَةٌ مِن فِضَّةٍ ولَبِنَةٌ مِن ذَهَبٍ، ومِلاطُهَا المِسكُ الأَذفَرُ، وَحَصباؤُهَا اللُّؤلُؤُ وَالياقوتُ، وتُربَتُهَا الزَّعفَرانُ، مَن دَخَلَها يُنَعَّمُ ولا يَيأَسُ، ويَخلُدُ وَلا يَموتُ، لا تَبلى ثِيابُهُم ولا يَفنى شَبابُهُم. ۱
سنن الترمذىـ به نقل از ابو هريره ـ: [به پيامبر خدا] گفتيم: بهشت از چه ساخته شده است؟
فرمود: «خشتى از نقره و خشتى از طلاست، ملاطش مُشك تند است و ريگ هايش مرواريد و ياقوت اند و خاكش زعفران است. هر كه به آن وارد شود، همواره برخوردار خواهد بود و روى بينوايى نمى بيند، جاودانه خواهد بود و هرگز نمى ميرد، جامه هايش كهنه نمى شوند و جوانى اش از بين نمى رود».
۱.سنن الترمذي: ج 4 ص 672 ح 2526، مسند ابن حنبل: ج 3 ص 171 ح 8049، سنن الدارمي: ج 2 ص 789 ح 2717، صحيح ابن حبّان: ج 16 ص 396 ح 7387 كلّها نحوه، كنز العمّال: ج 14 ص 451 ح 39225؛ جامع الأخبار: ص 494 ح 1371 نحوه، بحار الأنوار: ج 8 ص 147 ح 74.
الإمام عليّ عليه السلام:أبصَرَ رَسولُ اللّهِ صلى الله عليه و آله امرَأَةً عَجوزَةً دَرداءَ ۱، فَقالَ: أما إنَّهُ لا تَدخُلُ الجَنَّةَ عَجوزٌ دَرداءُ، فَبَكَت. فَقالَ رَسُولُ اللّهِ صلى الله عليه و آله: ما يُبكيكِ؟ فَقالَت: يا رَسولَ اللّهِ، إِنّي دَرداءُ! فَضَحِكَ رَسولُ اللّهِ صلى الله عليه و آله فَقالَ: لا تَدخُلينَ الجَنَّةَ عَلى حالِكِ. ۲
امام على عليه السلام:پيامبر خدا صلى الله عليه و آله پيرزنى بى دندان ديد. فرمود: «بدان كه هيچ پيرزن بى دندانى، وارد بهشت نمى شود».
پيرزن گريست. پيامبر خدا صلى الله عليه و آله فرمود: «چرا گريه مى كنى؟».
گفت: اى پيامبر خدا! من هم دندان ندارم!
پيامبر خدا صلى الله عليه و آله خنديد و فرمود: «تو اين گونه (پير و بى دندان)، وارد بهشت نمى شوى».
معاني الأخبار عن ابن عبّاس:دارُ السَّلامِ الجَنَّةُ، وأهلُها لَهُمُ السَّلامَةُ مِن جَميعِ الآفاتِ وَالعاهاتِ وَالأمراضِ وَالأسقامِ، وَلَهُمُ السَّلامَةُ مِنَ الهَرَمِ وَالمَوتِ وَتَغَيُّرِ الأَحوالِ عَلَيهِم، وهُمُ المُكرَمونَ الَّذينَ لا يُهانونَ أبَدا، وَهُمُ الأَعِزّاءُ الَّذينَ لا يَذِلّونَ أبدا، وهُمُ الأَغنِياءُ الَّذينَ لا يَفتَقِرونَ أبَدا، وهُمُ السُّعَداءُ الَّذينَ لا يَشقَونَ أبَدا، وهُمُ الفَرِحونَ المُستَبشِرونَ الَّذينَ لا يَغتَمّونَ ولا يَهتَمّونَ أبَدا، وهُمُ الأَحياءُ الَّذينَ لا يَموتونَ أبَدا، فَهُم في قُصورِ الدُّرِّ وَالمَرجانِ، أبوابُها مُشرَعَةٌ إلى عَرشِ الرَّحمنِ، «وَالمَلائِكَةُ يَدخُلونَ عَلَيهِم مِن كُلِّ بابٍ؛ سَلامٌ عَلَيكُم بِما صَبَرتُم فَنِعمَ عُقبَى
معانى الأخبارـ به نقل از ابن عبّاس ـ: سراى سلامت، بهشت است. اهل آن، از همه آفت ها و گزندها و بيمارى ها و ناخوشى ها مصون اند. آنان از پيرى و مرگ و دگرگونىِ حالات، در امان اند و همواره گرامى اند و هرگز اهانت نمى بينند، پيوسته عزيزند و هرگز خوار نمى شوند، هميشه توانگرند و هيچ گاه فقير نمى شوند، همواره خوش بخت اند و هرگز روى بدبختى را نمى بينند، پيوسته شاد و خوش حال اند و هرگز غمگين و اندوهناك نمى شوند، و هماره زنده اند و هرگز نمى ميرند. در كاخ هايى از دُر و مرجان اند كه درهاى آنها رو به عرش خداى رحمان است «و فرشتگان از هر درى بر آنها وارد مى شوند [و مى گويند:]«درود بر شما كه شكيبايى كرديد! پس چه نيكوست فرجام اين سراى!»» .
صحيح البخاري عن ابن شهاب عن عليّ بن حسين عليه السلام:إنَّ حُسَينَ بنَ عَلِيٍّ عليه السلام أخبَرَهُ أنَّ عَلِيّا عليه السلام قالَ: كانَت لي شارِفٌ ۱ مِن نَصيبي مِنَ المَغنَمِ، وكانَ النَّبِيُّ صلى الله عليه و آله أعطاني شارِفا مِنَ الخُمُسِ، فَلَمّا أرَدتُ أن أبتَنِيَ بِفاطِمَةَ عليهاالسلام بِنتِ رَسولِ اللّهِ صلى الله عليه و آله، واعَدتُ رَجُلاً صَوّاغا مِن بَني قَينُقاعَ ۲ أن يَرتَحِلَ مَعِيَ، فَنَأتِيَ بِإِذخِرٍ ۳ أرَدتُ أن أبيعَهُ مِنَ الصَّوّاغينَ، وأستَعينَ بِهِ في وَليمَةِ عُرسي. ۴
صحيح البخارىـ به نقل از ابن شهاب، از امام زين العابدين عليه السلام ـ: امام حسين خبر داد كه على عليه السلام فرمود: «نصيب من از غنيمت، شترِ پيرى بود كه پيامبر صلى الله عليه و آله آن را از خمس [غنائم] به من عطا كرد. وقتى خواستم فاطمه، دختر پيامبر خدا را به خانه ببرم، با مردى رنگرز از يهوديان بنى قَينُقاع، قرار گذاشتم كه با من بيايد و با هم، گياه اَذخَر ۵ را [با شتر] بياوريم و به رنگرزان بفروشيم و از آن، براى وليمه عروسى كمك بگيرم».
۱.الشَّارِفُ: النّاقَةُ المُسِنّة (النهاية: ج 2 ص 462 «شرف»).
۲.قَينُقَاع: بطن من بطون يهود المدينة (النهاية: ج 4 ص 136 «قينقاع»).
۳.إذخِر: نبات معروف عريض الأوراق طيّب الرائحة. يحرقه الحدّاد بدل الحطب والفحم (مجمع البحرين: ج 1 ص 631 «ذخر»).
۴.صحيح البخاري: ج 2 ص 736 ح 1983، صحيح مسلم: ج 3 ص 1569 ح 2، سنن أبي داود: ج 3 ص 148 ح 2986، السنن الكبرى: ج 6 ص 253 ح 11853 عن الزهري، كنز العمّال: ج 5 ص 502 ح 13742.
۵.اَذخَر، گياهى مشهور با برگ هايى پهن و خوش بوست كه آهنگران، آن را به جاى هيزم و زغال مى سوزانند.
الإمامُ عليٌّ عليه السلام:الهَمُّ نِصفُ الهَرَمِ. ۱
امام على عليه السلام:اندوه، نيمى از پيرى است.
۱.تحف العقول: 214.
رسولُ اللّهِ صلى الله عليه و آله:تَداوَوا فإنَّ اللّهَ تعالى لَم يُنزِلْ داءًإلّا وقد أنزَلَ اللّهُ لَهُ شِفاءً، إلّا السّامَ والهَرَمَ. ۱
پيامبر خدا صلى الله عليه و آله:خود را مداوا كنيد؛ زيرا خداوند متعال هيچ دردى نداد مگر آنكه برايش شفايى نهاد، بجز مرگ و پيرى [كه دوايى ندارد].
۱.كنز العمّال: 28088.
الإمامُ الصّادقُ عليه السلام:أوَّلُ مَن يَرجِعُ إلى الدنيا، الحسينُ بنُ عليٍّ عليه السلام فيُمَلَّكُ حتّى يَسقُطَ حاجِباهُ على عَينَيهِ مِن الكِبَرِ. ۱
امام صادق عليه السلام:نخستين كسى كه به دنيا بر مى گردد حسين بن على عليه السلام است. او چندان فرمانروايى مى كند كه بر اثر پيرى، ابروانش بر روى چشمانش فرو مى افتد.
۱.بحار الأنوار: 53/ 46/ 19
عنه عليه السلام:كانَ مِن دعاءِ رسولِ اللّهِ صلى الله عليه و آله: أعُوذُ بِكَ مِنِ امرَأةٍ تُشَيِّبُني قَبلَ مَشِيبِي. ۱
امام صادق عليه السلام:يكى از دعاهاى رسول خدا صلى الله عليه و آله اين بود: پناه مى برم به تو از زنى كه پيش از آن كه زمان پيرى ام فرا رسد مرا پير كند.
۱.الكافي: 5/326/3.
عنه صلى الله عليه و آله:فَضلُ الشّابِّ العابِدِ الذي تَعَبَّدَ فيصِباهُ على الشيخِ الذي تَعَبَّدَ بعدَ ما كَبِرَت سِنُّهُ كَفَضلِ المُرسَلِينَ على سائرِ الناسِ. ۱
پيامبر خدا صلى الله عليه و آله:برترى جوان عابدى كه در جوانى خود ره بندگى پيش گرفته بر پيرى كه در بزرگسالى به عبادت روى آورده همچون برترى فرستادگان الهى بر ديگر مردمان است.
۱.كنز العمّال: 43059
رسولُ اللّهِ صلى الله عليه و آله:الشَّيخُ شابٌّ على حُبِّ أنيسٍ، وطُولِ حَياةٍ، وكَثرَةِ مالٍ. ۱
پيامبر خدا صلى الله عليه و آله:پير، در علاقه به همدم و زندگى دراز و مال فراوان، جوان است.
۱.بحار الأنوار: 77/174/9.
الإمامُ عليٌّ عليه السلام:المَشِيبُ رسولُ المَوتِ. ۱
امام على عليه السلام:موى سپيد، پيك مرگ است.
۱.غرر الحكم: 1202
عنه عليه السلام:كَفى بالشَّيبِ نَذِيرا. ۱
امام على عليه السلام:موى سپيد، براى هشداردهى [مرگ]بس است!
۱.غرر الحكم: 7019
عنه عليه السلام:وَقارُ الشَّيبِ أحَبُّ إلَيَّ مِن نَضارَةِ الشَّبابِ. ۱
امام على عليه السلام:وقار پيرى، نزد من دوست داشتنى تر از خرّمى جوانى است.
۱.غرر الحكم: 10099
نمایش ۱ تا ۲۰ از ۳۳